Znaczenie | It Is Better To Burn Out Than To Fade Away

Otagowane posty ‘znaczenie’

Strony B i Rarytasy

czwartek, luty 21st, 2008

Bambi Slaughter Piosenka mówiąca o tym jaka odrażająca, głupia i bestialska jest miłość.

Beans Piosenka napisana pod wpływem Vaseline bazująca na książce “Dharma Bums” Jacka Kerouaca

Curmudgeon Piosenka mówiąca o nadużyciach wśród dzieci, problemach społecznych, byciu zaczepianym i bitym w szkole.

D7 Cover The Wipers mówiący o wyalienowaniu.

Even in His Youth Utwór mówi o tych którzy rodzą się w nędzy i nie widzą wyjścia z tego stanu rzeczy. Ukazuję również postawę Kurta który jest zadowolony z tego że nie jest jednym z nich.

Help Me, I’m Hungry Piosenka mówiąca o emocjonalnym głodzie, później przekształcona w jam o nazwie Come On Death a na końcu zamieniona na Radio Friendly Unit Shifter.

I Hate Myself and Want to die Piosenka mówiąca o tym jak to każdy uważał Kurta za desperata.

If You Must Mistyczna piosenka mówiąca o śmieszności polegającej na pisaniu bezsensownych piosenek przez wiele zespołów.

In his hands Piosenka o telepatii, psychopatii, seryjnym mordercy, prawdopodobnie o Charlsie Mansonie.

Junkyard Napisana jako odpowiedz dla ludzi, którzy uważali Nirvanę za zespół inspirowany kulturą środkowo-wschodnią.

Marigold Piosenka o presji wywieranej przez władzę i o zemście.

Moist Vagina Piosenka mówiąca o tym, że Marihuana jest jedynym partnerem, którego Kurt może “zjeść”

Old Age Piosenka mówiąca o głębokiej depresji, dorastaniu i kłopotach rodzinnych.

Opinion Piosenka o wolności wypowiedzi

Pen Cap Chew Piosenka o wiarołomnych stosunkach.

Sappy Piosenka o bitwie pomiędzy zachłannością, religią, AIDS, samobójstwem, korupcją i ludzką duszą.

Tagi: nirvana, piosenek, raytasy, znaczenie

Powiązane wpisy

Tags: nirvana, piosenek, raytasy, znaczenie
Posted in Uncategorized | No Comments »

Jesus Wants Me For A Sunbeam Ta niepokojąca piosenka napisana przez Eugene’a Kelly i jego partnerkę Frances McKee, nawiązuje stylem do starego hymnu i opowiada o smutnych przemyśleniach kogoś, kto sądzi, że nie będzie dla niego miejsca w niebie.

The Man Who Sold The World Mówi o robieniu sobie za przyjaciół ludzi, o których myślimy że są dobrzy, a ci popełniają przestępstwa.

Plateau Piosenka z repertuaru Meat Puppets przynosi ze sobą obraz odległego miejsca. Naturalne piękno tego terenu - płaskowyżu - zostało zniszczone przez człowieka. Trudno jest przytoczyć więcej szczegółów, gdyż w typowy dla Meat Puppets sposób w piosence pojawiają się fragmenty rozmytej logiki i obrazów rodem z sennego koszmaru.

Oh Me utwór oparty jest na wyjątkowo pięknej melodii i w nieco zawoalowany sposób opowiada o radości płynącej z bycia ojcem.

Lake Of Fire Piosenka o złych ludziach i piekle.

Where Did You Sleep Last Night? Stara opowieść o niedźwiedzu grizzly, który mordował i o tym jak ludzie powinni uważać gdzie chodzą, ponieważ mogą być nastepnymi ofiarami.

Tagi: In New York, nirvana, piosenek, UINY, Unplugged, znaczenie

Powiązane wpisy

Tags: In New York, nirvana, piosenek, UINY, Unplugged, znaczenie
Posted in Uncategorized | No Comments »

In Utero

czwartek, luty 21st, 2008

In Utero Zgodnie z najlepszą tradycją punka, Cobain chciał, by śladem platynowego sukcesu albumu “Nevermind” ruszył perfidny żart - roboczy tytuł “In Utero” brzmiał “I Hate Myself And Want To Die”, lecz płyty tak nie nazwano bo jak Kurt twierdził “większość ludzi tego nie zrozumie”. Drugi roboczy tytuł albumu też można było uznać za żart, lecz ten wymierzony był już bardziej w sam zespół - Cobain chciał wyśmiać swój własny sposób na pisanie piosenek i zatytułować płytę “Verse Chorus Verse”. Na koniec Cobain powrócił do swojej fascynacji niemowlętami, embrionami i kobiecymi organami rozrodczymi, nadając płycie tytuł “In Utero” (W macicy). Jego wymowę podkreślił projektem okładki, który pomógł opracować. Na pierwszej stronie znalazł się jeden z jego ulubionych anatomicznych modeli “Kobieta bez tajemnic”, a na drugiej pojawiły się modele płodów i macicy w otoczeniu orchidei i pępowin.

Serve the Servants Wielkie pytanie otaczające wydanie “In Utero”, które padło ze strony przemysłu muzycznego, brzmiało: “Czy ci faceci potrafią nam dać kolejny “Teen Spirit”?” Cobain odpowiedział na nie już w pierwszym wersie pierwszego utworu, kiedy stwierdził, że młodzieńczy niepokój bardzo mu się opłacił, po czym dodał, że się postarzał i jest już tym wszystkim mocno znudzony. Dawał wyraźnie do zrozumienia, że ta płyta nie będzie dziełem “duchem nastolatka”, które to pojęcie od samego początku było zresztą opacznie rozumiane.

Scentless Apprentice Utwór bazujący na noweli “Pachnidło” Patricka Suskinda, o twórcy perfum który zabijał swoje ofiary aby posiąść ich woń.

Heart-Shaped Box W kilku wywiadach Cobain powiedział, że inspiracją do napisania tej piosenki były filmy dokumentalne i doniesienia o śmiertelnie chorych dzieciach. Pojawiający się w niej na przemian gniewny sarkazm i momenty łagodnego smutku mogą w istocie stanowić odbicie tych trudnych sytuacji. Jednak w tym utworze Cobain przygląda się również swojemu związkowi z Courtney Love. Kiedyś opisał symbiozę pomiędzy dwójką dzieci w piosence “Drain You”. Jego związek z żoną nie znalazł jednak odbicia w romantycznych strofach - zamiast nich pojawiają się wzmianki o raku, pępowinach i mięsożernych orchideach. Najostrzejsza linijka tekstu jest kolejnym dowodem wisielczego, wymierzonego przeciwko samemu sobie, poczucia humoru Cobaina: “I go a new complaint “(mam nową skargę).

Rape me Jeden z utworów Cobaina, który zmienił się zasadniczo w okresie dzielącym moment ich powstania i faktycznego nagrania. Kiedy członkowie Nirvany przebywali w czerwcu 1991 roku w LA i odpoczywali w czasie miksowania albumu “Nevermind”, Cobain wziął do ręki gitarę akustyczną i zaczął bawić się akordami “Smells Like Teen Spirit” i tekstem “Polly “. Wymiernym efektem tej zabawy stał się właśnie utwór “Rape Me”. Pod wieloma względami miał być odpowiedzią “Polly ” udzieloną człowiekowi, który ją zgwałcił - jest także obietnicą, że dzień jej zemsty kiedyś z pewnością nadejdzie.

Frances Farmer Will Have Her Revenge on Seattle Duch pięknej, delikatnej kobiety doprowadzonej do upadku i przedwczesnej śmierci przez opanowane nienawiścią społeczeństwo był niezwykłą inspiracją dla Cobaina, który do jej historii podchodził z wielką empatią. W swojej piosence nie relacjonuje jednak jej życia, lecz z perspektywy bohaterki wyśmiewa polujących na czarownice, którzy doprowadzili ją do kresu psychicznej wytrzymałości. Przewiduje również swoistą apokalipsę będącą zemstą Frances, która powróci pod postacią ognia, by “spalić wszystkich kłamców”

Dumb piosenka opowiada o tym, jak to jest gdy się jest szczęśliwym. Jako że autorem piosenki był Kurt Cobain to szczęście ma swe cienie - wokalista nie może się bowiem zdecydować czy znalazł wreszcie zadowolenie, czy tylko brakuje mu inteligencji.

Very Ape kryje w sobie więcej niuansów niż “Mr.Moustache”. Kiedy Cobain tworzył materiał na “In Utero “przyzwyczaił się już do spotkań z innym typem brutala, dziwnym stworem zamieszkującym świat rock’n'rolla i odgrywającym rolę prawdziwego macho pozera. Występujący w “Very Ape” chce się wydać wielkim i potężnym typem i ma nadzieję, że nikt ni odkryje, iż w rzeczywistości jest bardzo naiwny - próbuje udowodnić swoją męskość ulegając wszystkim nakazom panującej mody. Postać ta nie jest jednak do końca zdefiniowana. Użycie przez Cobaina pierwszej osoby w “Mr.Moustache” czy “Lithium” precyzowało wyraźnie, iż to on wciela się w rolę opisywanej postaci. W “Very Ape”, zwłaszcza gdy wokalista dumny jest z faktu bycia “królem analfabetów” nie wiadomo, gdzie schodzi ze sceny Kurt, a wkracza na nią kreowany przez niego bohater.

Milk It Na całym albumie “In Utero “- od piosenek po projekt okładki - Cobain dał wyraz swojej doprowadzonej do granic artystycznej ostateczności fascynacji chorobami i anatomią, a wraz z “Milk It” zaprezentował piosenke o miłości, która wyraża swe oddanie w sposób czysto skatologiczny. Mleko, kał, wirusy i pasożyty stają się wykrzywionymi słowami mówiącymi o czułości. Piosenka zawiera w sobie również przejmującą przepowiednię “Look on the bright side is sucide”. (spojrz po jasnej stronie widać samobójstwo)

Pennyroyal Tea Piosenkę śpiewa ktoś, kto ma nadzieję na całkowite rozwiązanie swoich problemów, ktoś, kto w istocie pragnie dokonać na sobie zabiegu aborcji.

Radio Friendly Unit Shifter W utworze tym udało się Cobainowi zakpić z “Nevermind” i Nirvanamanii samym tytułem (przyjazny radiu dniówkarz), który odnosi sie do tępego, ograniczonego i bardzo przyziemnego sposobu myślenia pracowników działu marketingu wytwórni płytowej. Piosenka ta jest kolejnym “przerażającym” utworem albumu - nie ma w niej nic z “przyjaznej radiu” atmosfery. Na tle natarczywego basowego riffu, ogłuszającego rytmu perkusji i wyjącej gitary Cobain pyta “What is wrong with me? ” i prezentuje kilka zgrabnych fraz i luźnych przemyśleń na temat sukcesu.

tourette’s Tytuł pochodzi od nazwy neurologicznego schorzenia nazwanego na cześć francuskiego lekarza, który zdiagnozował je jako pierwszy. Cierpiąca na syndrom Tourett’a osoba podatna jest szczególnie na nerwowe tiki i często wypowiada niekontrolowanym potokiem słowa, będące albo wykrzykiwanymi przekleństwami, albo powtórzeniem słów, którymi zwracają się do niej inne osoby. Zdaniem niektórych słuchaczy utwór jest czystym “wypełniaczem”, jednak zamierzeniom Cobaina przyświecał przewrotny, czarny humor. On - idol rzesz fanów, sprzedający miliony płyt “prorok ruchu grunge”- może okazać się osobą, której podstępny, wykrzywiony mózg każe wykrzykiwać różne bluzgi.

All Apologies Cobain daje słuchaczowi do zrozumienia, że widzi siebie samego w równie ostrym świetle jak wszyscy inni i przyznaje sie do swoich ograniczeń.

Na podstawie książki “Nirvana Teen Spirit - teksty bez tajemnic”

Tagi: Courtney Love, Frances, In Utero, nirvana, piosenek, znaczenie

Powiązane wpisy

Tags: Courtney Love, Frances, In Utero, nirvana, piosenek, znaczenie
Posted in Uncategorized | No Comments »

Incesticide

czwartek, luty 21st, 2008

Incesticide śmierć kazirodcom

Dive Piosenka ta reprezentuje sobą wszystko to, co na początku w grunge było najwspanialsze. Grunge bowiem prezentował całą intensywność punka, lecz nie obawiał się przy tym wykrzyczeć swojej miłości do klasycznego, ciężkiego rock’n'rolla. Gęsty rytm i ciężki gitarowy riff w utworze dokładnie ilustruje to, co Cobain miał na myśli. Od strony tematycznej piosenka ta również łączy klasyczny rock z punkiem - śpiewa ją bowiem ktoś, kto chce, by zostawiono go w spokoju.

Sliver W utworze tym Cobain po raz pierwszy zaprezentował w pełni swój wielki twórczy talent. W kilku słowach padających na tle wspaniałej mieszanki ostrej gitary i łatwej do zanucenia melodii, Kurt uchwycił wszystkie strachy, które nocą atakują nieszczęśliwe dziecko.

Stain Kiedy Cobain przeniósł się do własnego mieszkania, najpierw w Aberdeen, a potem w Olympii, jego brak zamiłowania do porządku i higieny był legendarny. Przestrzeń mieszkalna stała się malowniczym pomnikiem brudu, rozrzuconych wszędzie przedmiotów i wypalanych przez Cobaina w piekarniku lalek. Kiedy już w Olympii razem z kolegami wypracował sobie reputację na scenie muzycznej widziano w nim często postać swoistego “mnicha” - człowieka pozbawionego normalnych pragnień związanych z byciem w popularnej grupie, który był bardzo zadowolony mogąc siedzieć w domu w swoim własnym bałaganie, nie troszczyć się o los własnego zespołu. “Stain” stał się odpowiedzią dla tych mieszkańców Olympii, którzy - w skądinąd przyjazny sposób - naśmiewali się ze stylu życia Cobaina. W piosence tej bardzo chce być kimś, kto nie pieprzy, nie czyta, nie śpi, i nie wychodzi z domu, gdyż wszędzie towarzyszy mu parszywy pech.

Been A Son Utwór ten jest jednym z najwcześniejszych i najbardziej zwięzłych wyznań Cobaina na temat seksu i płci, o których już wkrótce będzie stale mówił w swojej twórczości. Demonstrowana w Aberdeen na dużą skalę prymitywna męskość podziała na Cobaina jak swoista szczepionka - w całej późniejszej karierze niesmakiem i obrzydzeniem napełniały go przejawy kipiącej od testosteronu męskiej siły i z wielkim upodobaniem szokował dziennikarzy przeprowadzających z nim wywiady, znajomych i cały świat ocierając się o homoseksualizm, ubraniem i zachowaniem. Oto znalazł się gwiazdor rocka, którego widywano w damskiej bieliźnie i nocnych koszulach, który pojawiał się na spotkaniach z dziennikarzami w sukienkach nie dla ich urody czy dla żartu, lecz twierdząć uparcie że są bardzo wygodnym strojem i że ma prawo je nosić. Jego antymęska filozofia znalazła swój przejaw w utworze “Been A Son “, w którym nikt nie dostrzegł wartości córki. Dziecko może równie dobrze umrzeć przy porodzie, jeśli miałoby urodzić się bez penisa.

Turnaround W utworze wokalista jest wzburzonym obserwatorem poczynań ludzkości i nakazuje słuchaczom samokrytyczną ocenę własnego postępowania.

Molly’s Lips jest interesującym towarzyszem dla “Sliver” tekst został również napisany z perspektywy dziecka, któremu obiecano, że pojedzie gdzie tylko zechce, jeśli tylko będzie czyste i będzie wyciskało wilgotne buziaki na ustach Molly. W obu wersjach: oryginalnej stonowanej zaproponowanej przez “The Vaselines” i później w wykonaniu Nirvany, łagodny rytm i delikatna melodia sugerująca, że dziecko/wokalista nie zdaje sobie sprawy jak dwuznaczne stają się te pocałunki. Słuchacz nie ma co do tego żadnych wątpliwości.

Son of a Gun powstała na bazie jednego z najstarszych romantycznych konceptów głoszącego, że cały świat wydaje się zalany słońcem, gdy jest przy nas kochana osoba, a gdy tylko jej zabraknie zaczyna padać deszcz. Pamiętając o najczęściej odwiedzanym przez Cobaina lirycznym terytorium trudno jest uwierzyć, że do twórczości The Vaselines podszedł zupełnie bez charakterystycznej dla siebie ironii - śpiewając “Son Of Gun” sprawia wrażenie autentycznie szczęśliwego.

(New Wave) Polly Szybsza wersja “Polly” z albumu Nevermind, lecz nie oddaje założeń piosenki tak dobrze

Beeswax W początkach działalności Nirvany, Cobaina często widziano w koszulce z logo Scratch Acid i “Beeswax “, byc może bardziej niż jakikolwiek inny utwór, jest wyrazem wpływu, jaki wywarł na Kurta te właśnie zespół. Urywany rytm i ciężkie, niedbałe brzmienie gitary wspomagają tu szczególnie ochrypłego Cobaina, który pogrąża się w rozwścieczonym potoku pełnych jadu, bezładnych stwierdzeń.

Downer zobacz Downer na albumie Bleach

Mexican Seafood Krótki i szybki utwór jest interesującym przykładem podzielonej muzycznej osobowości Cobaina, którą odnaleźć można w jego wczesnych piosenkach. Poszczególne zwrotki pojawiają się tutaj na tle ostrego rytmu gitary i są przykładem punkowego tekstu zwiastującego, zaprezentowaną w pełni na albumie “In Utero “, fascynację najróżniejszymi płynami wypełniającymi ludzkie ciało - tutaj Cobain jękliwie rozwodzi się nad infekcjami, moczem i swędzącą skórą. Jednak refren przynosi ze sobą kilka wyjątkowej urody akordów, które - mimo że opowiadają o bólu związanym z oddawaniem moczu - lśnią iście popowym blaskiem. Wrażenie dwoistości pogłębia jeszcze zakończenie rodem z wielkiego rocka, w którym Cobain prezentuje jeden z rzadkich, nagranych fragmentów prawdziwie rock’n'rollowej gitary. Tytuł nie wiąże się bezpośrednio z narzekaniami zawartymi w utworze, lecz bez wątpienia przywołuje na myśl wizje związane z problemami, żołądkowymi lub - co jest może bardziej prawdopodobne - z brzydkim, napawającym późniejszym żalem stosunkiem seksualnym.

Hairspray Queen Od strony tekstowej Cobain deklaruje swoje związki z punkiem, wykorzystując tekst do oświadczenia, że jest zagorzałym wrogiem stworzenia pojawiającego się w tytule (”Królowa lakieru do włosów”). Nazwa nadana owemu stworzeniu była bardzo poręcznym sposobem na opisanie przygłupich, mających obsesję na punkcie swoich fryzur glam-metalowych rockmanów połowy i końca lat 80., których członkowie Nirvany mieli w wielkiej pogardzie. Cobain i Novoselic darzyli zgodnym uwielbieniem klasyczny rock, jednak równie zgodnie potępiali to, czym stał się heavy metal w erze Guns n’Roses i Motley Crue

Aero Zeppelin Utwór mówiący o prawach, trendach, apatii, itd.

Big Long Now tekst zupełnie niezrozumiały wydaje się koncentrować na niepokoju po odbytym stosunku seksualnym.

Aneurysm Cobain zebrał kilka prostych stwierdzeń, by wyśmiać popowe konwenanse i rytuały związane z zażywaniem narkotyków. Jest to także jedyny utwór z reperutaru Nirvany, który wykorzystuje nagły zwrot stylu: po minucie piosenka przeskakuje z typowych dla “Bleach” riffów do delikatnych harmonii “wielkiego popu”. Można w niej również znaleźć wczesną, lecz bardzo wyraźną wskazówkę że fenomenalna gra Dave’a Grohla na perkusji już niebawem uczyni z zespołu istotną siłę głównego nurtu rocka.

Na podstawie książki “Nirvana Teen Spirit - teksty bez tajemnic”

Tagi: Incesticide, nirvana, piosenek, znaczenie

Powiązane wpisy

Tags: Incesticide, nirvana, piosenek, znaczenie
Posted in Uncategorized | No Comments »

Nevermind

czwartek, luty 21st, 2008

Nevermind beztroskie, nieważne, “whatever happens, happens”, “co będzie to będzie”

Smells Like Teen Spirit jest typowym mrocznym zmaganiem się Cobaina z sensem i jego brakiem. Inspiracją do jego napisania pojawiła się w dość nietypowej formie - był nią dezodorant. Kiedy Cobain mieszkał na North Pear Street w Olympii, pewnego wieczoru umówił się ze swoją przyjaciółką Kathleen Hanna z zespołu Bikini Kill. Kurt i Kathleen postanowili oddać się jednej ze swoich ulubionych zabaw - malowaniu graffiti. Po upiększeniu kilku ważnych budynków w Olympii napisami w stylu “God is gay” wrócili do mieszkania Cobaina, gdzie Kathleen napisała wielkimi literami na ścianie “Kurt smeels like Teen Spirit”. Cobain potraktował to jak komplement, myśląc, że przyjaciółka w ten interesujący sposób daje mu do zrozumienia, że nadal ma w sobie cechy buntowniczego nastolatka. Niestety, zadziałało tu dość specyficzne poczucie humoru Kathleen - “Teen Spirit” był bowiem dość mdłym dezodorantem dla młodych kobiet firmy Mennen, kryjącym się na dolnych partiach sklepowych półek. Dopiero kiedy Cobain napisał, nagrał i wydał piosenkę uświadomił sobie, że inspiracją dla tytułu stał się popularny antyperspirant.

In Bloom Cobain opisuje faceta, który wyrósł już z okresu “nastoletniego rozkwitu” - ma teraz dzieci, które zamierza “sprzedać za jedzenie”, co nie jest dla niego powodem do rozpaczy, gdyż jak powtarza swemu przyjacielowi: “możemy mieć ich jeszcze kilkoro”. Postać ta żyje dla chwili, kiedy unosi go na swych skrzydłach “przyjemna piosenka”, którą może zanucić. Może nawet będzie na tyle szczęśliwy, by wypalić ze swej broni. Szczęście to nie jest jednak zbyt głębokie - bohater utworu nie ma pojęcia o czym opowiada piosenka, którą nuci i kim sam jest. Ujmując to za pomocną biblijnej składni możemy stwierdzić “azaliż nie dane mu było poznać, co znaczą te słowa”. W czasie gdy Cobain napisał “In Bloom , przygłupawi fani rocka, których miał na myśli wciąż byli rzadkością na koncertach Nirvany. Jednak od samego początku działalności razem z kolegami narażony był na spotkanie z “rockowymi gogusiami “, którym bardzo podobały się głośne, chwytliwe utwory grupy. Osobnicy Ci nie mieli pojęcia o tym, co członkowie Nirvany pragną w swej muzyce przekazać. Im zależało wyłącznie na “rockowym odlocie”. W czasie gdy Nirvana znalazła się na szczycie list przebojów piosenka nabrała wymiaru bolesnej przepowiednii: na koncerty grupy przychodziły miliony ludzi, by sobie pośpiewać, praktycznie nie wiedząc co śpiewają. Przewrotny urok “In Bloom” zamyka się w tym, że będąc podstępnym potępieniem tego rodzaju fanów, jest również ekscytującą melodią rockową zachęcającą do wspólnego śpiewania, jej refren przemawiał w równym stopniu do jajogłowych ironistów, co radośnie podskakujących przygłupów.

Come As You Are stał sie otwartym, choć przepełnionym melancholią zaproszeniem dla wszystkich skłóconych z życiem. Zapewnił też wyraźnie wszystkich, do których się zwracał, że nie powinni w nim dopatrywać się zagrożenia - w tej piosence “nie ma broni”. W utworze znalazło się przelotne odniesienie do substancji, która nadała tytuł debiutanckiemu albumowi Nirvany - tutaj zapraszani proszeni są o przybycie, bez względu na to, czy pokrywa ich błoto, czy też ociekają wybielaczem.

Breed w październiku 1989 Nirvana i TAD wyruszyli furgonetką na podbój Europy. Członkowie obydwu zespołów byli bardzo podekscytowani nową przygodą, lecz na wielu miłych chwilach cieniem kładł się prozaiczny brak miejsca w pojeździe. Wziąwszy pod uwagę, że basista Nirvany mierzył blisko 2 m wzrostu, a Doyle, fronteman TAD był blisko 150 kilogramowym olbrzymem, nikogo nie może dziwić fakt, że wolne miejsce w furgonetce fiata było na wagę złota. Jakby tego wszystkiego było mało, potężny Doyle zaczął cierpieć na straszliwe dolegliwości żołądkowe i dni mijały mu na atakach wymiotów i biegunki. Lekarstwem, które miało uspokoić jego nieszczęśliwy żołądek było właśnie Imodium, którego nazwa doskonale przypasowała Cobainowi do szczególnie potężnego riffu. Jednak kiedy rok później muzycy rozpoczęli sesję nagraniową w Sound City, nazwa lekarstwa ustąpiła miejsca “Breed”, a sam tekst przepełniały wersy opisujące nudę i przerażenie.

Lithium Cobain postanowił zbadać wpływ, jaki na rozchwiany i udręczony umysł wywiera zorganizowana religia. Punkowe tyrady wymierzone przeciwko religijnej hipokryzji stały się wraz z upływem czasu niemal wytartymi banałami. “Lithium” okazał się jednak niezwykle przejmujący i przekonujący dzięki temu, że Cobain postanowił zbadać zjawisko niejako od środka - z punktu widzenia osoby, która zwraca się do Boga, by pomógł jej uporządkować zagmatwane życie i ukoić rozdygotany umysł. Napisany w pierwszej osobie tekst przedstawia słuchaczowi osobnika udręczonego i bliskiego szaleństwa, którego przy zdrowych zmysłach utrzymuje jedynie wiara w Boga. Jednak tekst Cobaina - daleki od ziejącego nienawiścią potępienia - nie kryje w sobie zbyt wiele współczucia. Fakt, że utwór opowiadający o Bogu i szaleństwie powstał w oparciu o jedną z najpiękniejszych i najłagodniejszych melodii na całej płycie czyni go wyjątkowo przejmującym.

Tagi: Nevermind, nirvana, piosenek, znaczenie

Powiązane wpisy

Tags: Nevermind, nirvana, piosenek, znaczenie
Posted in Uncategorized | No Comments »

Bleach

czwartek, luty 21st, 2008

Bleach Muzycy byli w Kalifornii gdzie zetknęli się z wszechobecną kampanią mającą na celu zapobieganiu rozprzestrzenianiu się AIDS. W jej ramach radzono narkomanom aby dokładnie czyścili igły za pomocą wybielacza (ang. Bleach)

Blew Wokalista zwraca się tutaj do jakiejś ograniczającej go osoby, miejsca lub rzeczy i domaga się prawa do “zniszczenia, “zagubienia “, “oddychania “- zaczynając każdą ze swych próśb uprzejmym zwrotem “Jeśli nie macie nic przeciwko temu “. Chaotyczna interpretacja Cobaina nadaje tym słowom znacznie szerszy wymiar - może śpiewać je pod adresem Aberdeen, rodziny, prawdziwej bądź wyobrażonej dziewczyny. Szczegóły nie mają tutaj zbyt wielkiego znaczenia - przebija się przez nie bez trudu ból człowieka, który chce uciec przed złym dniem lub nieprzyjemną sytuacją, lecz który również zdaje sobie sprawę z tego, że jego skargi nie przyniosą mu upragnionej wolności. Zamykające utwór słowa “you could do anything” brzmią bardziej jak apatyczne urąganie niż obietnica śmierci.

Floyd the Barber W piosence biedny Kurt bardzo chce się ogolić, ale kiedy wchodzi do zakładu Floyda i ten zabiera się do pracy, sprawy przyjmują bardzo nieprzyjemny obrót. Wokalistę przywiązuje do fotela ciężko dyszący zastępca szeryfa Fife, Opie i ciotka Bee rozcinają go nożem, po czym zostaje dobity przez szeryfa. Pewien niedomówień styl Cobaina sprawdził się tutaj doskonale - zamiast epatować okrucieństwem i ociekającym krwią obrazami, szkicuje scenę morderstwa kilkoma bardzo sugestywnymi zwrotami. Tytuł wziął się od jednego z bohaterów z The Andy Griffith Show. Show prezentował obrazki z życia wiejskiej Ameryki, w której wielkim wydarzeniem był wypad na ryby lub duży kawałek świeżo upieczonego placka. Ta spreparowana wizja “starych, dobrych czasów “była niezwykle popularna i przez cały okres emisji program plasował się w pierwszej dziesiątce notowań największej oglądalności. Kurt doskonale znał życie małego miasteczka i w żaden sposób nie potrafił dopasować rzeczywistości panującej w Aberdeen do tej przedstawionej w show.

About A Girl Utwór wyraża gniew, ból i resztki czułości kończącego się romansu Kurta z Tracy Marander. Kurt i Tracy mieszkali razem w Olympii. Tracy gorąco popierała muzyczne ambicje Kurta i podzielała jego zamiłowanie do wykorzystania odlewów w sztuce. Oboje zamienili mieszkanie w dość bezładną galerię wykonanych własnym sumptem rzeźb i instalacji. Jednak podejście Cobaina do domowych obowiązków (zwłaszcza do płacenia czynszu) nie zawsze było łatwe do przełknięcia dla Tracy. Gdy domagała się, by znalazł jakąś pracę, odpowiadał, że może się wyprowadzić i zamieszkać w samochodzie. Cała sytuację tak podsumował w tekście utworu: “I can’t see you every night for free”. (Tracy zaprojektowała okładkę do Bleach).

School Chociaż, utwór bez wątpienia miał na celu dokonanie egzorcyzmów na demonach rodem ze szkoły średniej, to tak naprawdę opowiadał o Seattle i do pewnego stopnia o wytwórni Sub Pop. Przez pewien czas zamierzenia autora widać było wyraźnie w roboczym tytule piosenki - “The Seattle Scene”. Największym zarzutem Cobaina był ten, że po ucieczce z przytłaczającego Aberdeen do czekającej w Seattle wolności, przy spotkaniu z tamtejszą sceną muzyczną stanął w obliczu takich samych klik, snobizmu i zależności, które uczyniły ze szkoły średniej koszmar, o którym nie mógł zapomnieć. Tak bardzo napracował się, żeby uciec, a tu znowu poczuł się jak w znienawidzonej szkole.

Love Buzz Krist bardzo lubił prawdziwe skarby wśród starszych, zapomnianych albumów, które zalegały w koszach z przecenionymi płytami. Szczególnie interesującym odkryciem była płyta holenderskiego zespołu Shocking Blue, który w 1970 roku trafił na szczyt list przebojów z piosenką “Venus”. Krist szybko zaprezentował swój skarb Kurtowi, który zgodził się popracować nad nową wersją najbardziej popowej piosenki z tego albumu “Love Buzz”. “Love Buzz” w wykonaniu Nirvany (i pod wcześniejszymi nazwami) spotkała się ogromnym aplauzem publiczności.

Paper Cuts Inspiracją do napisania utworu była historia pewnego gościa, którego poznał jeszcze w Aberdeen. Facet ten pochodził z mieszkającej w Aberdeen rodziny, w której rodzice trzymali kilkoro dzieci na stałe zamknięte w pokoju. Okna zamalowali czarną farbą, a jedynym ustępstwem na rzecz higieny była kupka gazet, które spełniały rolę toalety. Rodzice wrzucali do pokoju tylko niezbędną ilość pożywienia. Gdy władze odkryły ten koszmar, dzieci zabrano z domu, a rodziców postawiono przed sądem. Cobain napisał utwór z perspektywy jednego z tych uwięzionych i przerażonych dzieci. Głosem, który przechodzi od łagodnego śpiewu do szaleńczego wrzasku, opisuje jedzenie wsuwane przez szparę w drzwiach, zaciemnione okna i brud. Odchodząc także nieco od pierwotnego tematu, Kurt napisał kilka linijek o relacji uwięzionego dziecka z matką - relacji, która mogła choć w części nawiązywać do jego własnych stosunków z matką, Wendy. Patrzy na nią z “wielką miłością”, ale matka nie może mu spojrzeć prosto w oczy.

Negative Creep szczere, przepełnione czarnym humorem wyznanie twórcy. Cobain nie tylko przedstawia się słuchaczom jako “żałosna łajza” (negative creep), ale daje im wyraźnie do zrozumienia, że jest “naćpany”. Życie w Aberdeen nie stanowiło dla Kurta wystarczającej odskoczni i pożywki dla jego twórczości. I tak już jako nastolatek zaczął szukać pociechy i ukojenia w całej gamie narkotyków. Kiedy pisał “Negative Creep “, regularnie palił marihuanę, eksperymentował na szeroką skalę ze środkami halucynogennymi, zdążył już skończyć z nałogowym zażywaniem percodanu i spróbował jak działa heroina.

Tagi: Aberdeen, Bleach, kurt, piosenki, Seattle, Tracy Marander, znaczenie