Nevermind
Polly W 1987 roku gazety w Seattle opisały wstrząsającą historię: młoda dziewczyna po punk-rockowym koncercie w Community World Theater w Tacoma została zgwałcona przez człowieka o nazwisku Gerald Friend. Friend zaciągnął ją do przyczepy kempingowej, w której mieszkał, gdzie związał, kilkakrotnie zgwałcił i torturował wykorzystując przy tym pejcze, brzytwę i palnik tlenowy. Cobain pragnął przekazać w utworze cały horror kryjący się za tą historią, lecz tragizm incydentu sprawił, że nie bardzo umiał sobie z tym wszystkim poradzić.
Territorial Pissings Najbardziej “punkowy “utwór na tym albumie. Territorial Pissings wraz ze swoim tytuÅ‚em zadaje cios klikom powstaÅ‚ym na muzycznej scenie i przejawom rock’n'rollowego wizerunku macho. Od strony tekstowej Cobain prezentuje krótkie i zwiÄ™zÅ‚e komentarze na temat życia. W piosence można znaleźć kilka oczywistych prawd na temat paranoi i kobiecej mÄ…droÅ›ci obok krzyków bÅ‚agajÄ…cych o możliwość ucieczki do lepszej przyszÅ‚oÅ›ci.
Drain You PiszÄ…c materiaÅ‚ do Nevermind Cobain miaÅ‚ już za sobÄ… kilka poważnych romansów i w “Drain You” próbowaÅ‚ uchwycić fascynacjÄ™ pÅ‚ynÄ…cÄ… z poÅ‚Ä…czenia dwóch ciaÅ‚, która towarzyszy każdemu namiÄ™tnemu zwiÄ…zkowi. OpisaÅ‚ to za pomocÄ… obrazu dwóch niemowlÄ…t, które leżąc obok siebie, powoli zaczynajÄ… badać najintymniejsze części swych ciaÅ‚ek. PodajÄ… sobie jedzenie z ust do ust w sÅ‚odkim - i bardzo pożywnym - pocaÅ‚unku i tÄ… samÄ… drogÄ… “wyciÄ…gajÄ…” z siebie nawzajem infekcje. Podczas gdy wiÄ™kszość piosenek Cobaina opieraÅ‚a siÄ™ na abstrakcyjnych stwierdzeniach poÅ‚Ä…czonych mocÄ… nastroju autora i muzyki zespoÅ‚u, tutaj wielkim znawstwem [podąża za poczÄ…tkowym konceptem]. Dziwne dzieci sÄ… doskonaÅ‚ym odzwierciedleniem uczuć kochanków, którzy chcÄ… być sobie tak bliscy, że decydujÄ… siÄ™ na poÅ‚Ä…czenie ciaÅ‚.
Lounge Act Cobain w tym utworze powraca do uczucia lojalności podzielonej pomiędzy miłość i sztukę. Choć w piosence nie brakuje sympatii i współczucia w stosunku do osoby będącej adresatem jego słów, drwi ona z przytłaczającego bezpieczeństwa związku, które odgradza zakochaną parę od świata.
Stay Away “Stay Away “poczÄ…tkowo nosiÅ‚ tytuÅ‚ “Pay to Play “i nawiÄ…zywaÅ‚ do wyjÄ…tkowo perfidnego zwyczaju, któremu hoÅ‚dowaÅ‚y kluby w poÅ‚owie lat 80., kiedy to na scenie muzycznej dominowaÅ‚y zespoÅ‚y glam rockowe. Zamiast zapraszać zespół i wypÅ‚acać mu skromne honorarium lub procenty z zysków ze sprzedanych biletów, wÅ‚aÅ›ciciele klubów zaczÄ™li pobierać od wykonawców opÅ‚aty za czas spÄ™dzany na scenie. Najczęściej polegaÅ‚o to na zmuszaniu zespołów do wykupienia dużej partii biletów po ustalonej cenie. Potem już sami muzycy musieli zatroszczyć siÄ™ o ich dalszÄ… sprzedaż - jeÅ›li chcieli cokolwiek zarobić, musieli oczywiÅ›cie podnieść cenÄ™. Mimo że prawa rzÄ…dzÄ…ce ekonomiÄ… na poziomie klubów nigdy nie byÅ‚y sprawiedliwe, ten system byÅ‚ wyjÄ…tkowo paskudny, gdyż przedkÅ‚adaÅ‚ marketing i znane nazwiska ponad wartoÅ›ci muzyczne. Przerobiony przez Cobaina tekst straciÅ‚ bezpoÅ›rednie odniesienia do tego niesprawiedliwego systemu, lecz pozostaÅ‚ ostrym potÄ™pieniem idÄ…cej w zÅ‚ym kierunku sceny rockowej. W czasach gdy rockowe trendy dyktowaÅ‚y takie grupy jak Guns N’Roses i Motley Crue, Cobain krzyczaÅ‚, że woli być “martwy niż modny “. Rzucane ostrym gÅ‚osem sÅ‚owe “stay away” sÄ… rozkazami pod adresem głównego nurtu sceny muzycznej, z którÄ… nie chciaÅ‚ mieć nic wspólnego, radami udzielanymi nic nie podejrzewajÄ…cym sÅ‚uchaczom i przyrzeczeniami skÅ‚adanymi samemu sobie. Możliwe jest również, że wzmianka o “poison skin” jest odniesieniem do jego zdaniem najbardziej groteskowego rockowego sukcesu tamtych dni - grupy Poison z Los Angeles.
On A Plain W piosence pojawia się kilka elementów autobiograficznych, gdy Cobain śpiewa o swojej matce i o czarnej owcy, lecz w ostatnim wersie zdecydowanie zniechęca wszystkich do przeprowadzania głębszych analiz utworu - chce go po prostu odśpiewać, by móc wreszcie pójść do domu.
Something in the Way najbardziej przepełniony wspomnieniami utwór, który wyrósł z kluczowego elementu legendy Cobaina, który zresztą jeszcze bardziej spopularyzował. Pod koniec 1985 roku nie mając żadnych widoków na zdobycie pracy i zalegając z kilkumiesięcznym czynszem za mieszkanie, które dzielił z przyjacielem Jesse Reedem, Cobain dołączył do grona bezdomnych. Dysponując wyłącznie bloczkami na posiłki, korzystał ze schronienia jakie udało mu się w danym momencie znaleźć. Czasami oznaczało to spędzenie całych dni w bibliotece w Aberdeen. Nocami przekradał się do domu Dalea Crovera, gdzie sypiał na werandzie, jeśli nie chciał przeszkadzać domownikom. Mógł też przespać kilka godzin w furgonetce należącej do Chrisa Novoselica. Kiedy nie chciał korzystać z uprzejmości przyjaciół, rozbijał mały obóz pod mostem w Aberdeen przerzuconym nad rzeką Wishkah i wiódł życie prawdziwego włóczęgi.
Endless, Nameless W czasie jednej z sesji wyraźnie nie ukÅ‚adaÅ‚a siÄ™ praca nad delikatnie skonstruowanym utworem “Lithium”. Cobain postanowiÅ‚ rozluźnić nieco nastrój: przerwaÅ‚ pracÄ™ nad piosenkÄ… i zaczÄ…Å‚ bÄ™bnic a gitarze jakieÅ› zupeÅ‚nie pozbawiony sensu utwór. Grohl i Novoselic doÅ‚Ä…czyli do niego z ulgÄ… i kiedy coraz bardziej pogrążali siÄ™ w oczyszczajÄ…cej improwizacji, Butch Vig zarejestrowaÅ‚ wszystko na taÅ›mie. DźwiÄ™ki tak skutecznie rozluźniÅ‚y muzyków, że Cobain z radoÅ›ciÄ… rozbiÅ‚ gitarÄ™ o Å›cianÄ™ studia. Można to usÅ‚uszeć pod koniec utworu jako serie uderzeÅ„ koÅ„czÄ…cych siÄ™ przenikliwym piskiem.
Na podstawie książki “Nirvana Teen Spirit - teksty bez tajemnic”
Tagi: Nevermind, nirvana, piosenek, znaczeniePowiÄ…zane wpisy
Pages: 1 2
